BLOEMENGROET 2022

De voorbereidingen voor de bloemengroet beginnen bij ons begin maart, je hoopt dan dat het op 18 april een beetje redelijk weer is,
dat er nog een beetje belangstelling is voor de bloemengroet, dat alles loopt zoals we dat beiden vooraf gepland hadden.......
18 April viel dit jaar op tweede paasdag en misschien, zo dachten we, zou dat wel eens kunnen betekenen dat veel mensen van voormalig
eenheid 2.4 van het 45ste PAINF  andere plannen hadden. Hoe fijn om dan te horen dat bijvoorbeeld Rene en Marion van plan
waren om een weekje Limburg te boeken maar als er een bloemengroet werd gehouden dat een weekje Oosten van het land zou
worden. Familie-bijeenkomsten werden gecancelled om toch maar aanwezig te kunnen zijn bij de Bloemengroet.
Na 2 jaar COVID onderbreken was iedereen er aan toe om elkaar weer te zien, om gezamenlijk met ons een roos te leggen
bij het naamplaatje van Mark in Usselo.  De ontvangst was wederom bij het zeer gastvrije eetcafe de Buren in Boekelo.
Zo mooi, ze zijn zo vol vertrouwen dat we gewoon het hele terras voor ons zelf hebben en de drank  en de broodjes gewoon
lekker klaar staan. We hebben geen ober gezien en alles liep perfect mede dankzij de hulp van  Nina Bosch en Rilana en Xavi
Schouwink. Die gaan later zeker de horeca in..
.....
groep




Na de koffie en de broodjes vertrokken we rond 13.00 uur na het crematorium. Daar staan we dan allemaal met een roos
in de hand en alle kinderen met een witte ballon en Xavi en Rilana met een rode ballon. Allereerst treedt Martijn Schippers naar
voren en dan is het elke keer weer een verrassing als hij zijn  beeldende toespraak gaat houden. Dit jaar was het Mikado spel de basis
voor zijn verhaal.

Gerard, Gisela, Ruud, Bianca, Xavi en Rilana, 2.4 en andere trouwe bezoekers van deze bijeenkomst op 18 april.

Ik wil graag beginnen met te zeggen hoe fijn het is om hier na twee jaar eindelijk weer te staan.
18 april 2020 en 2021 niet fysiek en nu weer wel. Ik denk jullie voldoende te kennen om te weten dat er ook
zonder het fysieke samenzijn herdacht werd. Ik ga jullie straks allemaal een Mikado stokje overhandigen.
Mikado bestaat uit allemaal verschillende kleine stokjes ( ze lijken hetzelfde, maar komen allemaal uit een andere
boom of lat of hebben een andere beschildering ). De Mikado stokjes staan wel een beetje symbool voor jullie.
Ooit kwamen jullie op, allemaal individuen, allemaal "stokjes", goed breekbaar, niet sterk als eenling.
Jullie werden samengesmeed tot een eenheid door een band: het werd een groep, een peloton. Het elastiekje
dat ik om alle stok doe is het elastiekje genaamd Defensie. Dit bosje stokjes is sterker dan een enkel stokje.
Als eenheid gaan we op uitzending. Dan opeens, op 18 april wordt alles door elkaar geschud, alles is uit balans.
Twee stokjes zijn weg ( Dennis en Mark ), de eenheid is beschadigd maar herpakt zich. De stokjes komen
weer samen, soms kwam er een stokje bij, soms ging er een stokje weg. Er was plek voor de beschadigde
stokjes ( de stokjes Dennis en Mark worden weer in het midden van het bosje stokjes geduwd ). Er was zelfs
plaats voor nieuwe stokjes ( vrouwen, vriendinnen, kinderen ). Langzaam in de loop der jaren kwam er
een nieuw elastiek, het elastiek genaamd Gerard en Gisela. We hebben twee jaar gehad zonder herdenking op
deze plaats maar hier staan we weer !!

De moraal van dit verhaal:

Samen staan wij sterker en hoewel wij ons maar 1x per jaar hier in Usselo treffen, houd het elastiek Gerard en Gisela
de onderlinge band in stand, kijk nog eens naar elkaar om. Dat is wat je sterk maakt. In deze bundel is er
Plaats voor Mark en Dennis in herinnering
Plaats voor ieder individu hier aanwezig
Plaats ook voor anderen die hier nu niet bij zijn of nog niet bij zijn

Jullie mogen zo allemaal jullie stokje achterlaten bij de foto van Mark waarna we een minuut stilte in acht nemen.
 
luisteren

Na deze mooie toespraak volgde een welverdiend applaus waarna ik mijn dankwoord mocht doen. Allereerst moest ik
alle aanwezigen de groeten overbrengen van onze Curacao jongens, Toninho en Nils en nog wat andere afwezigen.
In mijn toespraak ontkwam ik er niet aan om terug te kijken op het afgelopen jaar. De Taliban heeft het weer voor het
zeggen in Afghanistan en dat maakt de dood van Dennis en Mark nog meer zinloos. Wij hopen dat de aanwezigheid
van Dennis en Mark, van eenheid 2.4 en van alle andere militairen de Afghanen hebben laten zien dat er ook een ander
leven mogelijk is, een leven in vrijheid met gelijke rechten voor mannen en vrouwen , met onderwijs etc. etc. Eigenlijk
een leven toen er geen Taliban was. Laat de Afganen voor die rechten strijden, ook onder het Taliban bewind. Alleen
dan heeft onze aanwezigheid zo'n  6.000 km van huis enige zin gehad....


ballonnen

en toen, toen was het moment van de kids, ze mochetn hun balonnen de lucht in laten gaan. Altijd even afwachten
of alles omhoog gaat. Rilana was de hele ochtend bezig geweest om de ballonnen van voldoende helium te voorzien.
Het  liep perfect, alles ging feilloos de lucht in. Daarna volgde nog een minutt stilte en mocht iedereen een roos bij
de foto van Mark leggen. Daarna weer terug naar het eetcafe voor een gezellig lang uurtje....
Allemaal nogmaals dank voor jullie komst, wij zijn blij met jullie !!!